[Cerber108]

[m_m]

Ciekawy artykuł:
https://geekweek.interia.pl/sztuka/news-ai-odkryla-co-sie-stalo-z-tekstami-i-melodiami-piosenek-w-ci,nId,22499037
Zainteresowało mnie stwierdzenie że Taylor Swift ma co najmniej 21 utworów opartych na tej samej progresji akordów. Tak piszą, bo ja w życiu świadomie ani jednego utworu tej pani nie słyszałem.

[KS]

Roboty, panie, wszędzie roboty...

[utrivv]

[m_m]

Taka ciekawostka:
https://youtu.be/Ig6AqP02HzE?si=0vdR7vN_xJMitQ6_

[KS]

tyż mom coś ciekawego
https://www.youtube.com/w...diqaEs&index=30

w tej kapeli grali Vangelis i Demis Roussos i nikt wtedy nie podejrzewał, że zrobią taką kosmiczną karierę

[m_m]

Słuchalem z raz tej kapeli, nic ciekawego.

[KS]

Dupy nie urywa. No to są lata 60/70, więc brzmienie wiadomo.

[KS]

https://www.youtube.com/w...c&start_radio=1

Wiele lat temu oglądałem film tak zafascynowany, że na muzykę nie zwracałem uwagi, po prostu była w tle. A jak teraz słucham, to proszę bardzo.

[m_m]

Dzisiaj wydana eponimiczna i ostatnia w ogóle płyta Megadeth to kawał solidnego, energetycznego i rewelacyjnego grania. Album brzmi potężnie, a zarazem krystalicznie czysto, wszystkie instrumenty słychać doskonale. I nawet Mustaine ze swoim glosem potrafiącym ścierać politurę z mebli tutaj jakoś lepiej ,,śpiewa"
Jestem zachwycony, płyta jest zupelnie inna niż poprzednia, ma optymalną długość i nie ma zapychaczy. Tylko po co ten cover Ride the Lightning na koniec?
Dziady z Metalliki swoją 72 seasons mogą buty bylemu koledze wycierać, do tej pory nie mogę przeżyć, że poświęcilem tej kaszanie ponad 70 minut zwego życia.

[KS]

Posłuchałem se wieczorkiem. Fakt, jakość nagrania jest znakomita, momentami miałem wrażenie, że aż zbyt sterylne to jest Brzmienie robi wrażenie, a wioślarze mocno starają się, by nie było zbyt monotonnie. Mimo to, gdy się kładłem spać, to jakoś żaden kawałek, ani motyw ze mną nie został do poduszki.
A z tym Ride the Lightning, może to takie koleżeńskie: pokażemy Wam, jak mieliście to zagrać, chłopaki.

[m_m]

Ale nikt się chyba nie spodziewał czegoś tak chwytliwego i zostającego w uszaach jak riff do Symphony of destruction, prawda?
Ten nowy fiński gitarzysta jednak robi robotę, można znależć kilka zajebistych zagrywek. No nic, będzie sluchane długo.

[m_m]

Kontynuuję przegląd lat 70tych. Teraz Sweet na tapecie. Całkiem poprawny glam rock, jedna płyta się wybija - Sweet Fanny Adams, taka bardziej metalowa jakby, zalatuje trochę wczesnymi Purplami i zostanie ze mna na dłużej.
https://youtu.be/3XvRcjNTB7Y?si=GPsX1aia9guPnDNW
Kiedy zaczynałem słuchać muzyki, jakos tak na początki ejtisów, takie zespoły były symbolem obciachu, ze swoimi ciuchami i makijażem. Teraz mam to w pompie.

[Cerber108]

https://youtube.com/playlist?list=PL39A80E0ABBF9D3B8
Zapodam OST z Prince of Persia Warrior Within. Za dzieciaka nie miałem styczności z tą grą, ale mogę tylko sobie wyobrazić uczucie nastolatków, które po raz pierwszy tę grę odpalały i witał je utwór z menu. Edgy i cool jak jasny gwint. Generalnie kawałki od 1 do 7 są najlepsze, potem zlewają się w jedną całość, by na koniec wrócić na dobre tory. Bezapelacyjnie rządzi "Conflict at the Entrance".

[KS]

https://www.youtube.com/w...w&start_radio=1

[Bibi King]

Piosenka jak piosenka, Springsteen w pigułce, ale czy Trump nazwał go już beztalenciem, marnym zapiewajłą albo jakoś podobnie?

[KS]

Jeszcze nie, był zajęty oglądaniem projektu pozłacanego pomnika, który mają mu postawić gdzieś we Florydzie.

[Bibi King]

Na Florydzie? To juz drugi. Pierwszy ma być przecież w Gazie.

[m_m]

Ukazał się dziś nowy miks i miks Dolby Atmos autorstwa Stevena Wilsona płyty Tales from Topographic Oceans zespołu Yes.
O muzycznej zawartości albumu nie będę się wypowiadał, bo wszystko już przez 50 ponad lat powiedziano, to że jest zbyt długi i rozciągnięty wszyscy wiedzą.
Ja wybrałem do przesłuchania miks Dolby i brzmi on fenomenalnie(chociaż nie jestem wielkim fanem tej technologi), mięsiście i basowo, scena szeroka, wokal może zbyt mocno schowany.
Wracał na pewno częst nie będę do tej płyty, ale jako ciekawostkę warto posłuchać.

[KS]

Yes mieli lepsze albumy, np. Close to the Edge, ale i tej się nasłuchałem, bo w latach 70 byłem ich wielkim fanem. W winylu album miał 2 płyty. Dziś przyznaję, że spokojnie można by go skrócić o połowę.

[m_m]

Dopiero kilka lat temu odkryłem dla siebie Close to the edge. Yes jest dla mnie kolejnym zespołem jednej płyty. Przesłuchałem resztę dyskografi i nic mi się już nie spodobało. Nadęte to i kiczowate.